Jak opóźnić wytrysk - sprawdzone metody behawioralne i medyczne

Kiedy warto szukać sposobów na opóźnienie wytrysku

Czas do wytrysku jest bardzo zmienny i zależy m.in. od podniecenia, przerwy od ostatniego stosunku, stresu i sytuacji. Pojedyncze szybkie wytryski, np. po dłuższej abstynencji czy z nową partnerką, są normalne. O przedwczesnym wytrysku mówimy, gdy wytrysk regularnie następuje bardzo szybko, mężczyzna nie potrafi go kontrolować, a sytuacja powoduje cierpienie lub napięcie w związku. Definicję, przyczyny i diagnostykę opisujemy w artykule przedwczesny wytrysk.

Opisane poniżej metody pomagają zarówno przy rozpoznanym przedwczesnym wytrysku, jak i wtedy, gdy po prostu chcesz lepiej kontrolować moment wytrysku.

Technika start-stop

Celem nie jest „wytrzymanie” za wszelką cenę, tylko nauka rozpoznawania poziomu podniecenia, w którym jeszcze możesz się zatrzymać. Z czasem umiejętność tę przenosi się na stosunek.

Technika ściskania (squeeze)

To modyfikacja metody start-stop. Gdy zbliża się wytrysk, Ty lub partnerka uciskacie palcami prącie tuż pod żołędzią (kciuk po stronie wędzidełka, palce po stronie grzbietowej) przez kilka sekund, aż potrzeba wytrysku osłabnie. Ucisk może spowodować częściowe zmniejszenie wzwodu - to normalne. Potem stymulację się wznawia.

Obie techniki wymagają cierpliwości i regularności. Wytyczne EAU zalecają metody behawioralne jako element leczenia, najlepiej w połączeniu z farmakoterapią, gdy jest wskazana.

Ćwiczenia mięśni dna miednicy (Kegla)

Ćwiczenia wzmacniają mięsień opuszkowo-gąbczasty i inne mięśnie biorące udział w wytrysku oraz uczą świadomej kontroli nad nimi. W niewielkich badaniach u części mężczyzn z przedwczesnym wytryskiem poprawiały kontrolę po kilku do kilkunastu tygodniach regularnego treningu. Efekt nie jest gwarantowany, a ćwiczenia najlepiej łączyć z techniką start-stop. Przy bólu w kroczu lub miednicy skonsultuj się najpierw z lekarzem lub fizjoterapeutą urologicznym - nadmierne napięcie mięśni dna miednicy może nasilać dolegliwości.

Jak powstrzymać wytrysk w trakcie stosunku

Gdy czujesz, że wytrysk się zbliża, możesz sięgnąć po techniki doraźne:

• przerwa - zatrzymaj ruchy lub wysuń prącie na kilkadziesiąt sekund, aż napięcie opadnie (zastosowanie metody start-stop w praktyce),
• ucisk - ściśnij prącie pod żołędzią lub u nasady przez kilka sekund,
• wolniejsze tempo i zmiana pozycji - mniej intensywna stymulacja i pozycje, w których nie napinasz mocno mięśni,
• oddech - wolne, głębokie oddychanie przeponą zamiast płytkiego i szybkiego,
• rozluźnienie mięśni dna miednicy - jeśli trenujesz ćwiczenia Kegla, świadome rozluźnienie tych mięśni pomaga odsunąć moment wytrysku.

Techniki doraźne działają lepiej, gdy wcześniej ćwiczysz rozpoznawanie poziomu podniecenia i gdy partnerka lub partner wie, o co chodzi.

Inne praktyczne sposoby

• Prezerwatywy - zwykłe lub o grubszej ściance zmniejszają odczuwanie bodźców; niektóre zawierają środek znieczulający w środku.
• Ograniczenie lęku - koncentracja na „wytrzymaniu” często nasila napięcie; pomaga rozmowa z partnerką lub partnerem i skupienie na bliskości, nie tylko na czasie.

Niektórzy mężczyźni zauważają, że wytrysk przed planowanym zbliżeniem wydłuża czas przy kolejnym stosunku. To indywidualne obserwacje, a nie metoda o udowodnionej skuteczności.

Preparaty znieczulające miejscowo

Spraye i kremy z miejscowo działającymi środkami znieczulającymi (np. lidokainą, prylokainą) zmniejszają wrażliwość żołędzi. Nakłada się je zgodnie z ulotką określony czas przed stosunkiem. Należą do leczenia rekomendowanego w wytycznych EAU.

Możliwe działania niepożądane to zbyt duże zdrętwienie, osłabienie wzwodu oraz przeniesienie preparatu na partnerkę lub partnera, co może powodować drętwienie u niej lub niego. Dlatego przed kontaktem resztki preparatu się zmywa albo stosuje prezerwatywę (sprawdź zgodność preparatu z lateksem w ulotce). Osoby uczulone na środki znieczulające miejscowo nie powinny ich stosować.

Tabletki na opóźnienie wytrysku - leczenie farmakologiczne

Gdy metody behawioralne i preparaty miejscowe nie wystarczają, lekarz może rozważyć leki doustne. Stosuje się m.in. leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) - jeden z nich jest zarejestrowany do przyjmowania doraźnie przed stosunkiem, inne stosuje się codziennie poza wskazaniami rejestracyjnymi. Jeśli przedwczesnemu wytryskowi towarzyszą zaburzenia erekcji, lekarz w pierwszej kolejności leczy erekcję (patrz leczenie zaburzeń erekcji).

Leki te wymagają recepty, oceny przeciwwskazań i interakcji (m.in. z innymi lekami przeciwdepresyjnymi) oraz kontroli działań niepożądanych. O wyborze leczenia i ewentualnej e-recepcie decyduje lekarz po ocenie medycznej. Suplementy reklamowane jako „tabletki na długi stosunek” nie mają potwierdzonej skuteczności, a produkty z niepewnych źródeł mogą zawierać niezadeklarowane substancje lecznicze.

Najczęstsze pytania

Potencja i seks - więcej w tym dziale

• Zaburzenia erekcji
• Leczenie zaburzeń erekcji
• Lek na potencję
• Sildenafil i tadalafil
• Erekcja a stres
• Libido u mężczyzn
• Przedwczesny wytrysk
• Wytrysk
• Penis - budowa i zmiany